Ustanowienie "wiejskich miast" spowodowałoby, że rolnicy utraciliby swoje przyzagrodowe poletka, które zawsze uprawiali z dalece większym nakładem pracy niż ziemie należące do kołchozu. Odebranie tej prywatnej własności chłopom sprawiłoby, że ci nie mieliby już kompletnie żadnej motywacji do wytężonej pracy. Pomysłu ostatecznie nie zrealizowano, a po śmierci Stalina Chruszczow, obejmując rzeczywiste kierownictwo w państwie, mógł zacząć wprowadzać w życie swoje własne pomysły na skuteczną reformę rolnictwa. W roku 1964 okazało się, że wszystkie jego działania nie przyniosły zbyt wymiernych rezultatów, rolnictwo radzieckie wciąż znajdowało się w opłakanym stanie. Można jednak pokusić się o stwierdzenie, że nie była to wina Chruszczowa - zrobił naprawdę wiele, ale sam system był po prostu na tyle wadliwy, że kompletnie nic - oprócz cofnięcia kolektywizacji - nie mogło poprawić sytuacji rolników. Oczywiście Chruszczow nie mógł - z przyczyn ideologicznych - posunąć się do dekolektywizacji.