Bardzo duża część chruszczowskich reform dotyczyła sektora rolniczego. Nic w tym zresztą dziwnego, a to z dwóch powodów. Po pierwsze - co najbardziej oczywiste - rolnictwo było niebywale niedofinansowane w poprzednich latach; rozwój przemysłowy Związku Radzieckiego opierał się w ogromnej mierze na wyzysku chłopstwa właśnie. Zmiany były koniecznie potrzebne - jeżeli pozostawiono by rolnictwo w takim stanie, w jakim by się znajdowało, to radzieckich obywateli czekałyby długie lata dotkliwego głodu. Produkcja rolnicza była skrajnie niewydajna, każdy myślący człowiek wiedział, że coś zmienić trzeba. Drugim powodem chruszczowskich zmian w rolnictwie jest jego psychika - urodził się bowiem w biednej rodzinie, chłopskiej właśnie. Dobrze zdawał sobie sprawę z tego, w jak fatalnych warunkach przyszło żyć ludności wiejskiej, rozumiał problemy chłopów. Wiedział w zasadzie czego trzeba, by ich los poprawić. Nie umiał tego jednak, niestety, zrealizować.